Pierwszy Mazurek, B-dur, jest pełen wigoru i dynamizmu. Przestrzeń „zewnętrzną” – oddaną tańcowi właściwemu – zajmuje mazur. W swym zawadiackim charakterze podobny do Mazura B-dur z op. 7. Został ukształtowany (ów mazur) z dwu stojących naprzeciw siebie i przeplatających się regularnie okresów. W pierwszym przeważa – dobarwiona tercjami i sekstami – linia melodii. W drugim górę bierze siła i ekspresja akordów, spiętych synkopowanym rytmem. Środek Mazurka B-dur oddał Chopin kołyszącej się łagodnie czy słodko (dolce) melodii kujawiaka, kokieteryjnie obwieszonej zdobnikami: serią przednutek i mordentów, melodii, przebiegającej ponad akompaniamentem granym w metrum parzystym do melodii w metrum nieparzystym. Tadeusz Zieliński zauważył, że wygląda na to, iż Chopin chciał upamiętnić praktykę przytrafiającą się wiejskim muzykantom.Autor: Mieczysław Tomaszewski Cykl audycji „Fryderyka Chopina Dzieła Wszystkie”Polskie Radio, Program II